სიუჟეტი: მთავარი გმირი, მარინე (ლეილა აბაშიძე), სოფელში ცხოვრობს. ის იმდენად მოუსვენარი და მხიარულია, რომ ყველამ „ჭრიჭინა“ შეარქვა. მარინეს სწავლაზე მეტად სიმღერა და გართობა უყვარს, თუმცა როდესაც საქმე მის ღირსებასა და სიყვარულს ეხება, ის ამტკიცებს, რომ სინამდვილეში ძალიან ნიჭიერი და პასუხისმგებლიანია. ფილმში ბრწყინვალედაა ნაჩვენები იმდროინდელი თბილისის კოლორიტი, სტუდენტური ცხოვრება და სოფლის ყოფა. დაუვიწყარი მუსიკალური ნომრები და გენიალური მსახიობების (ცეცილია წუწუნავა, ალექსანდრე ომიაძე) თამაში ამ ფილმს ნამდვილ კინო-დღესასწაულად აქცევს.

სიუჟეტი: მოქმედება ხდება ძველ თბილისში, ვერის უბანში. მრეცხავი ვარდო (სოფიკო ჭიაურელი) გადაწყვეტს, ყოველგვარი წესების დარღვევით დაეხმაროს ობოლ გოგონებს, რათა მათ ცეკვისა და სიმღერის სწავლა შეძლონ. ფილმი სავსეა გიორგი ცაბაძის გენიალური მელოდიებით, თბილისური იუმორითა და დრამატული მომენტებით. სოფიკო ჭიაურელისა და ვახტანგ (ბუბა) კიკაბიძის ბრწყინვალე ტანდემი, ასევე პატარა ია ნინიძის დებიუტი, ამ ფილმს ნამდვილ შედევრად აქცევს. ეს არის ამბავი იმაზე, რომ სიკეთე და თავგანწირვა ყოველგვარ დაბრკოლებას ამარცხებს.

სიუჟეტი: მთავარი გმირი, იკა, საშუალო ასაკის მამაკაცია, რომელსაც არ აქვს მუდმივი სამსახური და არ მიჰყვება ცხოვრების დადგენილ წესებს. ყოფილი ცოლი, მეგობრები და მეზობლები მას წარუმატებლად მიიჩნევენ. თუმცა, ფილმის მსვლელობისას ვხედავთ, რომ სწორედ ეს „არასერიოზული“ კაცია ის ერთადერთი, ვისაც შენარჩუნებული აქვს ბავშვური სულგრძელობა, სხვების დახმარების სურვილი და შინაგანი თავისუფლება. ფილმი გვაფიქრებს იმაზე, თუ რას ნიშნავს სინამდვილეში იყო „სერიოზული“ და რა ფასს ვიხდით საზოგადოებაში დამკვიდრებისთვის.

ფილმის შესახებ: 1985 წელს გადაღებული „ნეილონის ნაძვის ხე“ რეჟისორ რეზო ესაძის ყველაზე გამორჩეული ნამუშევარია. ფილმი გამოირჩევა თავისი არასტანდარტული ვიზუალური სტილით (ოპერატორი ლევან პაატაშვილი) და მდიდარი მეტაფორული ენით. ეს არის ერთგვარი კინემატოგრაფიული მოდელი საზოგადოებისა, რომელიც სულ სადღაც მიიჩქარის.

სიუჟეტი: მოქმედება ხდება საქალაქთაშორისო ავტობუსების სადგურზე, ახალი წლის წინა დღეს. მგზავრებს ერთი საერთო მიზანი აქვთ — დროზე ჩააღწიონ დანიშნულების ადგილას. სხვა მხრივ, ისინი სრულიად განსხვავებულები არიან. აქ ნახავთ ყველას: მძღოლს, სიძეს, „სტაჟიან“ მგზავრებსა და უბრალო გამვლელებს. ფილმი იუმორისტულად, ხანდახან კი სევდიანად გვიჩვენებს, როგორ ვკარგავთ ადამიანურ კავშირებს ყოფით პრობლემებში და როგორ ვცდილობთ ნამდვილი დღესასწაულის ნაცვლად, „ნეილონის“ (ხელოვნურ) ნაძვის ხეს დავჯერდეთ. ფილმი სავსეა ბრწყინვალე მსახიობური შესრულებითა და ფრთიანი ფრაზებით.

სიუჟეტი: ფილმის მთავარი გმირი დარწმუნებულია, რომ ის საუკეთესო მეკვლეა და ვის ოჯახშიც პირველი შეაბიჯებს ახალ წელს, იმ წელს ბედნიერება არ მოაკლდება. თუმცა, მისი „ბედნიერი ფეხი“ და გადაჭარბებული თავდაჯერებულობა უამრავ კომიკურ და მოულოდნელ სიტუაციას ქმნის. ფილმი საოცარი სითბოთი და ირონიით გვიჩვენებს ქართულ ყოფას, მეზობლურ ურთიერთობებსა და იმ ტრადიციებს, რომლებიც დღემდე მნიშვნელოვანია ჩვენი კულტურისთვის. შოთა გაბელაიას დაუვიწყარი თამაში ამ მოკლემეტრაჟიან ფილმს ნამდვილ შედევრად აქცევს.